( 1 ) « اخنس پسر شريق ثقفى » ، از كسانى بود كه پيامبر را دشنام مىداد كه قرآن در جوابش او را به نه صفت زشت معرفى كرده است : « وَ لا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ . هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ . مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ . عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ . » « 1 » : [ از هيچ سوگندخوار فرومايه‌اى فرمان مبر . كه عيبجوست و در پى سخن‌چينى گام بر مىدارد . مانع خير ، تجاوزگر ، گناه‌پيشه ؛ درشتخوى و گذشته از آن حرام‌زاده است . ] ( 2 ) گاهى ابو جهل نزد پيامبر مىآمد و به قرآن خواندنش گوش فرا مىداد ؛ سپس بدون اين كه ايمان آورد و پيروى نمايد ؛ بىادبانه و بىپروا بازمىگشت و با سخنان بد و زشت آزارش مىداد و مانع راه خدا مىشد و در نهايت تكبر و فخرفروشى ، به هر كار ناپسندى دست مىيازيد كه قرآن درباره‌اش مىفرمايد : « فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى . وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى . . . » « 2 » : [ ( در روز قيامت اعلام مىشود كه : ) او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند . بلكه تكذيب كرد و روى گردان شد و در حالى كه متكبرانه گام برمىداشت ، به سوى خانواده‌اش بازمىگشت . . . ] هر وقت پيامبر را در حرم مىديد كه نماز مىخواند ، مىكوشيد كه او را از اداى نماز بازدارد . روزى پيامبر در مقام ابراهيم نماز مىخواند . گفت : اى محمد ! مگر تو را از نماز منع نكردم ؟ ! سپس او را تهديد نمود . پيامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - نيز به تندى او را راند . ابو جهل گفت : اى محمد ! مرا از چه مىترسانى و تهديد مىكنى ؟ سوگند به خدا ، من در مكه بيشترين دسته و گروه را دارم . قرآن فرمود : « فَلْيَدْعُ نادِيَهُ » : [ ( بگو ) تا گروه خود را فرا خواند . ] گويند : پيامبر گلويش را گرفت و او را به تندى تكان داد و گفت : « أَوْلى لَكَ فَأَوْلى . ثُمَّ أَوْلى لَكَ فَأَوْلى . » « 3 » : [ مرگ بر تو ، مرگ ! باز مرگ بر تو باد ، مرگ . ] ابو جهل ، آن دشمن خدا گفت : اى محمد ! مرا تهديد مىكنى ؟ قطعا كارى از دست تو و پروردگارت ساخته نيست و من بزرگترين و عزيزترين كسى هستم كه در اين شهر گام برمىدارد . « 4 » ( 3 ) ابو جهل پس از آن همه ملامت و سركوبى [ از سوى پيامبر خدا ] باز از نادانى و غفلت بيدار

--> ( 1 ) - قلم / 13 - 10 ( 2 ) - قيامت / 35 - 31 ( 3 ) - قيامت / 35 - 34 . ( 4 ) - فى ظلال / ج 29 . . .